Thuis in San Francisco, een heuvelstad tussen baai en oceaan, met havenbuurt en Chinezenwijk, een wereldstad op Amsterdams formaat. Zo was Amerika bedoeld. Overal is het misgelopen, maar in Californië kregen de Amerikanen een nieuwe, laatste kans, een eeuw geleden, toen de goudzoekers en avonturiers naar de westkust trokken en met geweld en vindingrijkheid een nieuwe gemeenschap stichtten in dat eindeloze land. In San Francisco is het gelukt: een rijk leven in een weldadige omgeving. 

Langs de baai in San Francisco wonen de oude rijken, met een bankrekening sinds meer dan tachtig jaar, in grote, witte huizen met uitzicht op de jachthaven. Daarachter klimt de stad naar dichtbehuisde buurten, waar de nieuwe immigranten introkken. North Beach is de uitgaanswijk waar woest havenvertier wat is bijgeschaafd voor stads jeugd en buitenlui. Een hoofdstraat is huis aan huis gewijd aan nachtclubs waar meisjes met blote borsten dansen op eentonige muziek en met een uitdrukking of het niet hun eigen lichaam is. De enige vernieuwing in het genre wordt vertoond in een klein nachtlokaal waar jonge vrouwen de schoenen van de gasten poetsen met ontblote borst.

In de Chinese wijk staan karakters meer dan manshoog in neon aan de gevel en in de etalages liggen alle producten die in Peking ontbreken. De straten ritselen van de overijver waarmee de Chinezen zaken doen. In schemerige ateliers zitten rijen vrouwen achter de naaimachine confectie in elkaar te zetten. Ze werken tegen stukloon, beneden alle arbeidsvoorwaarden, in ruimtes die de Amerikanen passend 'zweetlokalen' noemen. Maar, heeft het wijkcomité van Chinese zakenlieden zojuist verklaard: dat is juist heel pittoresk, verbetering zou deze zo typische atmosfeer bederven, geen toerist zou nog naar Chinatown komen. Dat is te somber, want de Chinese meisjes zijn heel bezienswaardig buiten de arbeidsuren, als ze minuscuul in minirokjes tonen hoe goed westers staat op oosters.

Zelfs de negerwijk is minder ellendig dan elders in dit land, de lage, houten huizen staan apart in kleine tuintjes en geven de bewoners een kans althans een heel klein stukje leven in te richten naar eigen smaak. De Franciscanen hebben het gemakkelijk in hun klimaat. Zolang zij niets bederven, maakt het weer alles goed. De zomers zijn er koel, in de late middag komt uit de zee een mist opzetten en blijft hangen tegen de heuvelruggen die de stad naar landzijde afsluiten. In de herfst wordt het warmer, alleen 's winters regent het. Eén half uur rijden over de brede wegen en de plantsoenen worden bosjes, de tuinen gaan over in weiden, de natuur wordt overmoedig en plant hele bossen met redwood-bomen honderd meter hoog en vijfhonderd jaar oud, op de heuvels wordt struikgewas neergezet en alle planten die dat willen, staan in bloei. 

Aan de kust is het slecht zwemmen en zonnen vanwege de steile kliffen, de zeewiervelden, een verraderlijk getij en een gedurige dichte mist. Maar landinwaarts staat de hemel strak van het licht en daar liggen meertjes en gaan snelle riviertjes met forel en zalm. In San Francisco's ommelanden wonen tussen de boeren en de gepensioneerden midden in ongerept gebied in kleine nederzettingen de oude hipsters. Al meer dan twintig jaar is dit het reservaat voor beatniks en artiesten die de maatschappij zijn uitgestapt. Soms verschijnen ze aan de weg om naar de stad te liften, langharig, baardig, met kralenkettingen, hoofdtooi of oorringen, de vrouwen met los haar en blootsvoets, twee, drie halfnaakte, verslonste maar schitterende kinderen aan de hand, nobele wilden. Ongemerkt heeft zich een nieuwe stam op het Amerikaanse vasteland gevestigd: de heilige barbaren. De jonge hippies wonen in de stad; in hun eigen Haight Ashbury-wijk: op voet van gewapende vrede met de politie, onder welwillend wantrouwen van de buurtgenoten oefenen zij zich in het nieuwe stamleven. 

San Francisco ligt in dit onbedorven land omringd door satellietsteden tot twee-drie kwart miljoen mensen er een woonplaats hebben. Sommige nederzettingen zijn pas begonnen, losse huizen tegen een half ontgonnen heuvel op, andere, zoals Oakland, zijn al dichtgegroeid met kantoorblokken, krottenwijken en autovlaktes. Eén voorstad is Berkeley; daar huist rondom de universiteit 's werelds radicaalste gemeenschap buiten Peking, in een landschap met Spaanse namen, met een reisbureau-klimaat, één baai en één brug verwijderd van een wereldstad: San Francisco. Meer is niet nodig voor een mensenleven.